เครื่องคำนวณส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) วัดว่าตัวเลขกระจายออกจากค่าเฉลี่ยมากเพียงใด SD ต่ำหมายความว่าค่าอยู่ใกล้ค่าเฉลี่ย SD สูงหมายความว่ากระจายมาก ตัวอย่าง: สองห้องเรียนที่มีคะแนนเฉลี่ย 70% — ถ้า SD = 5 ส่วนใหญ่ได้ 65–75%; ถ้า SD = 20 คะแนนอยู่ระหว่าง 50–90% SD ใช้ในสถิติ การเงิน การควบคุมคุณภาพ และวิทยาศาสตร์

SD ประชากร (σ) ใช้เมื่อชุดข้อมูลของคุณคือประชากรทั้งหมด เช่น ส่วนสูงของนักเรียนทุกคนในชั้นเรียน SD ตัวอย่าง (s) ใช้เมื่อข้อมูลเป็นตัวอย่างจากประชากรที่ใหญ่กว่า สูตรต่างกันตรงที่: ประชากรหารด้วย n ตัวอย่างหารด้วย n−1 (การแก้ไขของ Bessel) ใช้ SD ตัวอย่างหากข้อมูลของคุณเป็นส่วนย่อย

ขั้น 1: หาค่าเฉลี่ยของค่าทั้งหมด ขั้น 2: ลบค่าเฉลี่ยออกจากแต่ละค่าเพื่อได้ส่วนเบี่ยงเบน ขั้น 3: ยกกำลังสองส่วนเบี่ยงเบนแต่ละค่า ขั้น 4: รวมส่วนเบี่ยงเบนยกกำลังสองทั้งหมด ขั้น 5: หารด้วย n (ประชากร) หรือ n−1 (ตัวอย่าง) เพื่อได้ความแปรปรวน ขั้น 6: หาค่ารากที่สองของความแปรปรวน — นั่นคือส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เครื่องคำนวณนี้แสดงทุกขั้นตอนในตารางส่วนเบี่ยงเบน

การเงิน: SD วัดความผันผวนของราคาหุ้น การควบคุมคุณภาพ: กระบวนการผลิตที่มี SD ต่ำผลิตชิ้นส่วนที่มีขนาดสม่ำเสมอ การศึกษา: ครูใช้ SD เพื่อวิเคราะห์การกระจายของคะแนน อุตุนิยมวิทยา: SD อุณหภูมิรายวันแสดงความแปรปรวนของสภาพอากาศ การวิจัย: SD รายงานพร้อมค่าเฉลี่ยในงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์เกือบทุกชิ้น